خواستم بگويم، فاطمه دختر خديجه‌ي بزرگ است.
ديدم فاطمه نيست.
خواستم بگويم، كه فاطمه دختر محمد (ص) است.
ديدم كه فاطمه نيست.
خواستم بگويم، كه فاطمه همسر علي است.
ديدم كه فاطمه نيست.
خواستم بگويم، كه فاطمه مادر حسين است.
ديدم كه فاطمه نيست.
خواستم بگويم، كه فاطمه مادر زينب است.
باز ديدم كه فاطمه نيست.
نه، اين‌ها همه هست و اين همه فاطمه نيست.
فاطمه، فاطمه است . . .

شهادت این بانوی بزرگ تاریخ بر همه ی دوستان اهل بیت تسلیت باد.

و هنگام خواب کنار قاتلان دراز می کشیدم

بی رقتی از عشق پرستاری می کردم

و بی صبرانه طبیعت را می پاییدم.

فرصت من در این جهان خاکی اینگونه به سر شد."

                               داشتنش بود

                                       همین و بس!

و چکید ازقلمش عطر بهار!

طفلکی نمی دانست

ولی عاشق بود

              عاشقتر شد

فکرش همه شد این واژه ی غریب

                          آنقدر به افکارش پیچید

                                              که دیگر نفهمید!

                                                     هیچ نفهمید چه می کند!

آمد و رفت

      گریست وخندید

         نوشت و نوشت و نوشت...

                                     دیوانه شد!

آه کشید،فریاد زد،اشک ریخت

                                  ویرانه شد!

                                     طفلکی گم شد!

کور شد...

خودش را حس نکرد،

و هنگام عبور یار خوابش برد!

                             و خوابش را دید

و از آن به بعد عادت کرد

                      به خوابیدن با عطر عبورش عادت کرد

                                                                بد عادت شد!

بیدار که شد

        از نبودش شکایت کرد!

               و دوباره حلقه طی شد و طی شد!

                                 و هی طی شد و هنوز هم می شود!

هم طی می شود ،هم سخت می شود! 

عادت کرد که صدایش کنند طفلکی!

                               باز هم بد عادت شد!

طفلکی آرزو کرد،

            هزاران بار به لحظه ای برگردد

                            که می چکید از قلمش عطر بهار!

                                   همان لحظه ای که او را می خواست...

                                                        همین!

                                                                         طفلکی...

نخستین نگاهی،که مارا به هم دوخت!

نخستین سلامی که در جان ما شعله افروخت ...

نخستین کلامی ، که دل های مارا

به بوی خوش آشنایی سپرد و به مهمانی عشق برد

پر از مهر بودی ، پر از نور بودم

همه شوق بودی ، همه شور بودم

چه خوش لحظه هایی که دزدانه از هم،

نگاهی ربودیم و رازی نهفتیم،

چه خوش لحظه هایی که (می خواهمت) را،

به شرم و خموشی ، نگفتیم و گفتیم

دو آوای تنهای سرگشته بودیم،

رها در گذرگاه هستی ، به سوی هم از دورها پرگشودیم

چه خوش لحظه هایی که هم را شنیدیم

چه خوش لحظه هایی که در هم وزیدیم

چه خوش لحظه هایی که در پرده عشق

چو یک نغمه شاد ، با هم شکفتیم

چه شب ها ، چه شب ها، که همراه حافظ

در آن کهکشان های رنگین

در آن بیکران های سرشار از نرگس و نسترن، یاس و نسرین

زبسیاری شوق و شادی نخفتیم، تو با آن صفای خدایی

تو با آن دل و جان سرشار از روشنایی

ازین خاکیان دور بودی

من آن مرغ شیدا ، در آن باغ بالنده در عطر و رویا

 بنگر چگونه مي افتي ؟  چون برگي زرد يا سيبي سرخ

بخاطر تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي ....

بخاطر تمام غمهايي كه بر صورتم نشاندي ....

نمي بخشمت ....

بخاطر دلي كه برايم شكستي .... ..

بخاطر احساسي كه برايم پرپر كردي .....

نمي بخشمت ....

بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي .....

بخاطر نمكي كه بر زخمم گذاردي ....

و مي بخشمت ...

بخاطرعشقي كه بر قلبم حك كردي ...

عشق یعنی در جهان رسوا شدن           عشق یعنی سست و بی پروا شدن

عشق  یعنی دیدن بر در دوختن               عشق یعنی در فراقش سوختن

 عشق یعنی سوختن یا ساختن             عشق یعنی زندگی را باختن

 عشق یعنی قطعه ی شعری نا تمام      عشق یعنی بهترین حسن ختام

گفت اي عاشق بيچاره فراموش شوي...

 سوخت پروانه ولي خوب جوابش را داد   گفت طولي نکشد نيز تو خاموش شوي..

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگزو به اندازه ي هر روز توعاشق باشي 

عاشق آنكه تو را مي خواهدو به لبخند تو از خويش رها مي گردد

و ترا دوست بدارد به همان اندازه . كه دلت مي خواهد

 وتو هر روز سحر . می نشینی لب حوض ..

 تا بیاید از راه ... از خم پیچک نیلوفرها...

روی موهای سرت بنشیند... یا که از قطره ی آب کف دستت بخورد ....

گاه یک سنجاقک همه ی معنی یک زندگی است ...  (خسرو سینائی)

دوستانی که مایل هستند که تبادل لینک کنیم ... در قسمت نظر خواهی این پست اعلام کنند..

ما منتظر نظرات شما برای پیوند وبلاگهایمان هستیم....